Een kader binnen het kader.
Voor deze opdracht van SintLucas draaide alles om compositie. Ik filmde in 4:3 en zocht in de stad naar lijnen, ritme en herhaling: een bakstenen torenflat, een figuur op een balkon onder een bouwkraan, een trappenhuis dat de diepte in trekt en rijen zonnepanelen.
Het smallere 4:3-kader dwingt je om te kiezen wat er wel en niet in valt. Daardoor telt elke rand, elke diagonaal en elke lege plek in het beeld. De film eindigt bij een loopbrug voor een witte fabrieksgevel, waar de mensen klein worden in al die ramen.
